روی خط خبر

 درخواست حذف مطلب

موضوع: استان ها منبع: ایسنا
امتیاز: 5 5

خبر "عکاسخانه مانی شیراز و رویای مرمت + عکس" در تاریخ ۱۳۹۷/۱۲/۲۶ از منبع ایسنا با موضوع Provinces-استان ها منتشر گردید.خبر باعنوان "عکاسخانه مانی شیراز و رویای مرمت + عکس" از سایت فردا آنلاین در حوزه ی اخبار ایران و جهان

عکاسخانه مانی شیراز و رویای مرمت + عکس

میانه خیابان طالقانی با آن حجم انبوه برو بیای همیشگی به واسطه وجود مراکز تاریخی، گردشگری، فرهنگی و تجاری، ساختمانی با قدمتی بیش از صد سال همچنان پابرجاست، ساختمانی که خیلی ها خاطراتشان را آنجا ثبت و آینه می کردند و امروز دیرزمانیست که خود خاطره شده است.

میانه خیابان طالقانی با آن حجم انبوه برو بیای همیشگی به واسطه وجود مراکز تاریخی، گردشگری، فرهنگی و تجاری، ساختمانی با قدمتی بیش از صد سال همچنان پابرجاست، ساختمانی که خیلی ها خاطراتشان را آنجا ثبت و آینه می کردند و امروز دیرزمانیست که خود خاطره شده است. به گزارش ایسنا، ساختمان اسبق بانک استقراضی روسیه، بنایی است که شاید بسیاری از رهگذران و کسبه شیرازی هم با وجود آنکه بارها از کنارش عبور کرده اند، اما آنرا خوب تماشا نکرده اند و نمی دانند اینجا، زمانی و در یک دوره تاریخی چند ۱۰ ساله از پر ترددترین عمارت های شیراز بوده است.عمارت بانک استقراضی روسیه بعدها به دومین عکاسخانه منطقه فارس بدل شد، جایی که حدود ۸۰ هزار نگاتیو از تصاویر چهره های شهروندان سالیان دور شیراز در لابه لای آرشیو گرد و خاک گرفته آن وجود دارد؛ نگاتیوهایی که در کنار هزاران شیشه عکس قدیمی از تاریخ مصور فارس، بخشی از پیشینه این سرزمین است.عکاسخانه مانی شیراز را خیلی ها هم به خاطر دارند، چون خاطراتشان را در آن ثبت کرده اند، عکس های یادگاری شب عید، عکس های پرسنلی برای سجل و اوراق شناسایی، عکس های روز عقد و ازدواج و یادگاری هایی از تولد فرزندانشان و ....خیابان طالقانی شیراز مملو از خاطرات است، خاطراتی از گذشته دور تاریخ این شهر تا روزهای پرهیجان انقلاب و بعد از آن، روزهایی که شماره کردنش هم دشوار است، خیابان طالقانی را در دو طرف ساختمان هایی احاطه کرده که سال های عمر بعضی از آنها، از یک قرن هم عبور کرده است.بنای بانک استقراضی روسیه و عکاسخانه مانی، ساختمانی سه طبقه است، روبروی اداره امور اقتصادی و دارایی فارس؛ ساختمانی که سال ۱۲۹۵ احداث شد و تا ۱۳۱۰ بانک بود و بعد از آن به عکاسخانه بدل شد.از آن سال تا اوایل دهه شصت، عکاسخانه را خانواده های چهره نگار و اصلاحی، از عکاسان بنام شیرازی، سرپا نگاه داشتند و به یکباره، تعطیل شد و در اوج شهرت، به نقطه فراموشی و گمنامی سقوط کرد و رها شد.پس از عکاسخانه فردوسی اینجا دومین عکاسخانه فارس بود که تنها به فاصله ۵ سال بعد از آن آغاز به کار کرد. میرزا مسیح ‎ الله چهره نگار، میرزا نصرالله چهره نگار و امرالله اصلاحی عکاسان قدیمی شیراز بودند که در طول دوره های مختلف عکاسخانه مانی را سر پا نگه داشتند.خاندان چهره نگار، همانطور که از نامشان پیداست، از سالیان دور مشغول به حرفه ی عکاسی و از معرفی کنندگان هنر عکاسی به شیرازی ها و استان فارسی ها بودند.عکاسخانه فردوسی، اولین عکاسخانه شیراز، به دست منوچهر چهره نگار، از همین خانواده، تاسیس شد؛ عکاسخانه ای که حالا به جای تبدیل به موزه، رستوران شده است و تمام خاطرات شیرازی های قدیمی را کاملا پاک کرده است!به گزارش ایسنا، پس از گذشت سال ها از فوت امرالله اصلاحی، آخرین عکاس عکاسخانه مانی، ساختمان متروکه و بلا استفاده چشم انتظار به اندک روزنه های امید ماند.افشین آریافر، استاد دانشگاه و از عکاسان سابق ایسنا، چند سالی است که کمر به احیای عکاسخانه مانی بسته و علی رغم همراهی خانواده اصلاحی، در پیچ و خم کارهای اداری مرمت این بنا و مانده است.به دعوت او، به ساختمان عکاسخانه می رویم، پله های نه چندان هموار سنگی را طی کرده و به طبقه دوم بنای خاک گرفته می رسیم؛ حجم غبارهای مانده بر در و دیوار، از متروکه ماندن بنایی خاطره انگیز روایت می کند که می تواند با مرمتی، چشم و چراغ خیابان طالقانی و شهر شیراز باشد.راه پله را مانکن های معیوب سد کرده؛ انگار مغازه داران زیر ساختمان، به این بنای تاریخی به چشم انباری نگاه می کنند.طبقه دوم، از چند اتاق تشکیل شده که حال و روزشان بهتر از راه پله نیست، سقف هایی که قوت شان را از دست داده و سست شده و در نقاطی هم فروریخته، روایتگر بی صدای روزگار طولانی بی توجهی است.پنجره ها و بالکن مشرف به خیابان، معماری غریبی دارد، شکلی از معماری که حداقل در سده ی گذشته، در شیراز رایج نبوده است.آریافر می گوید: در این بیست و اندی سال که مشغول حرفه ی عکاسی هستم به شدت پیگیر تاریخ عکاسی در شیراز و فارس بودم؛ شاید به واسطه ی سماجتم در جمع آوری مجموعه ها بتوان گفت در حال حاضر بزرگترین مجموعه عکس های قدیمی شیراز را در اختیار دارم؛ نکته با اهمیت نگاه علمی و غیر ژورنالیستی من به جمع آوری آنهاست؛ شاید تنها درصدی از آرشیو ده ها هزار عکسی که در اختیار دارم، برایم ارزشمند باشد، چون از تاریخ و اطلاعات و سوابق آن آگاهم.او که تاکید دارد نگاهش در گردآوری مجموعه عکس ها، علمی محور بوده است، امید دارد تا با احیای عکاسخانه مانی، این بنای تاریخی را به موزه ای کوچک بدل کرده و در مسیر پژوهش های علمی هنر عکاسی گامی بردارد.کم انگیزگی هنرجویان عکاسیاستاد عکاسی، معتقد است که به واسطه سهل الوصول بودن دریافت اطلاعات از دنیای مجازی سبب شده تا هنرجویان عکس کم انگیزه شوند؛ اینگونه توضیح می دهد: عکاسی با مرارت و زجرکشیدن همراه است؛ مثل بنایی یا یک عمل جراحی سخت به همان اندازه سختی کار به همراه دارد؛ ولی امروزه بیشتر هنرجویان تنها به جنبه ی تفریح آن توجه می کنند و هیچ موقع جدیت در کارهایشان اعمال نمی شود.عکاسخانه مانی احیاء خواهد شدآریافر که پس از مدت ها پیگیری موفق به جلب رضایت مالکان برای در اختیار گرفتن عکاسخانه مانی به مدت ۱۷ سال شده است، امید دارد در آینده ای نزدیک علاوه بر راه اندازی موزه، از ۸۰ هزار نگاتیو و تجهیزات به جای مانده همین عکاسخانه، رونمایی کرده و عکاسی به سبک قدیم را دوباره احیا کند .یک کتاب تاریخ عکاسی فارس داریمآریافر می گوید که از گذشته تاکنون تنها یک کتاب پیرامون تاریخ عکاسی فارس منتشر شده که تنها منحصر به عکس ها و فعالیت های خاندان چهره نگار است و تاریخ ۱۲۰ ساله این هنر را در این خطه پهناور کشور پوشش نمی ‎دهد.آثاری که ناپدید شده استاو ادامه می دهد: سال ۷۲ بود که منصور صانع، نویسنده کتاب تاریخ عکاسی فارس، به همراه بهمن جلالی استاد عکاسی دانشگاه تهران، از بقایای عکاسخانه فردوسی بازدید کردند و به دنبال آن بخش قابل توجهی از تجهیزات و آثار به ویژه شیشه های عکس و نگاتیوها را برای انتقال به موزه عکسخانه شهر تهران خریداری شد.آریافر اضافه می کند: اما امروز در موزه عکاسخانه شهر، جز وسایل معدودی از عکاسخانه فردوسی شیراز، چیزی را در خود نگهداری نمی کند! اینگونه احساس می شود که بخش قابل توجهی از تاریخ مصور فارس، ناپدید شده است.تداوم بحث برای مرمت بنای عکاسخانه مانیاین استاد دانشگاه مدعی است که تاکنون دو طرح مرمت برای سالم سازی ساختمان عکاسخانه مانی به سازمان میراث فرهنگی ارائه شده است اما به دلایلی مورد قبول این سازمان نیست.آریافر معتقد است که به رغم مورد تایید بودن مرمت کاران هر دو طرح، سازمان میراث فرهنگی تأکید بر ارائه طرح مرمت به دست شرکت های مورد قبول خود دارد.مسئول عکاسخانه مانی با بیان اینکه بین ۸۰۰ میلیون تا یک میلیارد تومان برای مرمت و سالم سازی این بنا، هزینه باید کرد، می گوید: سرقفلی این ملک از ۸۰ سال پیش در دست دو خانواده چهره نگار و اصلاحی بوده؛ امروز هم حاضریم بخشی از ساختمان را در اختیار صاحبان سرمایه، برای تجاری سازی (تبدیل به کافه یا رستوران)، قرار دهیم و سرمایه داران را در احیای عکاسخانه مانی سهیم کنیم.او می افزاید: معماری ساختمان طوری طراحی شده که پس از گذشت این همه سال بنا همچنان منحصر به فرد مانده و شیوه کار به شکلی بوده که وقتی از طبقه سوم به شیراز نگاه می کنید، تمام محوطه تاریخی شهر را خواهی دید.آریافر می گوید: با قرار گرفتن در مرکز طبقه سوم این بنا، می توان شاهد مناظری زیبا و بدیع از مجموعه زندیه (بازار و مسجد وکیل)، ارگ کریمخانی و مدرسه خان بود؛ درست در سمت راست ساختمان دریچه دایره ای شکل تعبیه شده که جایی برای نظاره حرم های شاهچراغ و سید علاءالدین حسین محسوب می شود؛ از سوی دیگر دریچه ی دایره ای شکل سمت چپ نمایی دروازه قرآن را نشانه می رود؛ همه اینها در حالی است که ساختمان فقط سه طبقه دارد.چالش مکان مانع اجرای مصوبه شورا برای ایجاد موزه عکاسی آریافر ادامه می دهد: با توجه به اینکه ساختمان عکاسخانه مانی استحکام لازم را برای رفت و آمد مکرر بازدیدکنندگان ندارد و علاوه بر آن مجموعه عکس های قدیمی جمع آوری شده توسط ۲۰ عکاس، بسیار فراتر از گنجایش این محوطه است، شورای اسلامی شهر شیراز طرح ایجاد موزه ای مجزا و گسترده تر تحت عنوان موزه تاریخ عکاسی شیراز را مصوب کرد.او می افزاید: در پی همین مصوبه شهردار در جشنواره بین المللی عکس امسال وعده داد که موزه تاریخ عکاسی شیراز در آینده ای نزدیک ایجاد شود.مسئول عکاسخانه مالی گلایه مند از مسئولان و دستگاه های مسئول، تاکید دارد که ایجاد موزه ی تخصصی عکاسی، همکاری گروه های مختلف و البته ارگان های مسئول را طلب می کند، این کار بزرگ از عهده یک فرد به تنهایی خارج است.او با بیان اینکه هنوز مکان موزه تاریخ عکاسی وعده داده شده شهردار شیراز مشخص نیست و به عنوان مهمترین چالش مطرح است، می گوید: بقایای منزل میرزا حسن عکاس باشی، اولین عکاس این خطه و پدر خاندان چهره نگار، اکنون در اختیار یک تاجر پارچه است.او اضافه می کند: آقای وجود، صاحب فعلی منزل میرزا حسن عکاس باشی و بسیار مشتاق همکاری ست؛ حتی اجازه دادند که منزل به موزه اختصاص یابد اما ارگان هایی به دلایلی این پیشنهاد را رد کرده اند.مسئول عکاسخانه مانی شیراز در حالی که سعی دارد به وسایل اتاق ها آسیبی وارد نشود، صندلی و پایه های نور قدیمی را نشان داده و به اتاقی دیگر راهنماییمان می کند؛ اتاق مملو از کارتن های نگاتیو بود و در گوشه ای، کت مرحوم اصلاحی، همچنان به چوب رختی آویزان مانده بود.!!عکاسخانه مانی در رویای احیاءبه گزارش ایسنا، عکاسخانه مانی را با تمام خاطراتی که لابه لای خشت و آجرهایش ثبت کرده و با تمام دلخوری ها و ناملایمات، به رویمان لبخند می زند، پشت سر می گذاریم؛ عکاسخانه ای که انگار با تمام وجود، رویای احیا و مرمت و تکرار خاطرات گذشته اش را فریاد می زند.پله های سنگی را طی می کنیم و با عبور از در باریک چوبی و سبز رنگ و فرسوده!، به خیابان طالقانی قدم می گذاریم، عکاسخانه، حالا برایمان معنایی بیشتر از یک ساختمان متروکه پیدا کرده است، جایی که با تمام وجود احیا و باز زنده سازی آن و خاطراتش را آرزو می کنیم. گزارش از: آیدا زمانی، خبرنگار ایسنا، منطقه فارسانتهای پیام

برچسب ها:

وب سایت فردا آنلاین یک موتور جستجوی تخصصی خبر است. تمامی اخبار بدون دخالت نیروی انسانی توسط نرم افزار جستجوگر، جمع آوری میشود و فردا آنلاین در قبال محتوای اخبار هیچ مسئولیتی ندارد.

جدیدترین اخبار روز ایران و جهان در حوزه Provinces-استان ها، نشر خبر " عکاسخانه مانی شیراز و رویای مرمت + عکس از منبع ایسنا. "

اخبار گوناگون